به گزارش تسنیم، مرز میان شوخی و ابتذال کجاست؟ شاید پاسخ به این پرسش در هیچ رسانه‌ای به اندازه نمایش‌خانگی مهم نباشد؛ رسانه‌ای که در سال‌های اخیر با آزادی عمل بیشتر، امکان تجربه فرم‌های تازه و پرداختن به موضوعاتی را پیدا کرده که تلویزیون کمتر به سراغ‌شان رفته است. اما آزادی، الزاماً به معنای بی‌مرزی نیست و تفاوت «طنز جسورانه» با «لودگی» دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود.«شفرونی» حالا وارد فصل دوم شده؛ برنامه‌ای که در فصل نخست نیز نشان داده بود بیش از آنکه به آشپزی، رقابت یا حتی خلق یک موقعیت تازه سرگرم‌کننده متکی باشد، روی چهره‌ها، شوخی‌های کلامی، حاشیه و لحظه‌هایی حساب باز کرده که قابلیت بریده‌شدن و انتشار در شبکه‌های اجتماعی داشته باشند. فصل اول، البته مصداق‌هایی از این رویکرد را داشت؛ از حضور برخی مهمانان و شوخی‌های جنجالی تا موقعیت‌هایی که بیش از آنکه به خود برنامه کمک کنند، خوراک فضای مجازی شدند.
اما اگر قرار باشد فصل دوم را با فصل قبل مقایسه کنیم، به نظر می‌رسد «شفرونی» یک قدم جلوتر رفته؛ البته نه لزوماً در کیفیت. این‌بار انگار خود وایرال‌شدن تبدیل به یکی از عناصر اصلی طراحی برنامه شده است.مشکل اصلی «شفرونی» فقط این نیست که فلان جمله گفته شده یا فلان شوخی از نظر بخشی از مخاطبان سخیف بوده است. مسئله مهم‌تر، الگویی است که پشت این اتفاقات دیده می‌شود: اینکه برنامه به جای آنکه موقعیت کمدی خلق کند، گویی مدام در جست‌وجوی جمله، رفتار یا اتفاقی است که بتواند فردای پخش، در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شود.نمونه تازه آن را می‌توان در شب اصفهان دید؛ جایی که صحبت‌های قدرت‌ا... ایزدی، همان «رشید» شناخته‌شده، و بعضی عبارت‌های عجیب و غریب، از جمله آن واژه‌ای که حتی تکرارش نیز در شأن یک متن نقد نیست ــ [بوق] ــ به جای آنکه بخشی از یک موقعیت کمدی منسجم باشند، تبدیل به نقطه ثقل حاشیه و توجه می‌شوند.اینجا باید میان «شوخی بزرگسالانه» و «شوخی سخیف» تفاوت گذاشت. طنز می‌تواند جسور باشد، می‌تواند حتی تابوها را لمس کند و مخاطب را غافلگیر کند؛ اما هر چیزی که قابلیت گفتن دارد، الزاماً قابلیت پخش ندارد و هر چیزی که مخاطب را به خنده وادار کند، الزاماً «طنز» نیست.
 

محسن کیایی در «قبض روح» روی صحنه می‌رود
محسن کیایی و پوریا رحیمی سام با بازی در نمایش «قبض روح» به کارگردانی علی احمدی روی صحنه می‌روند.به گزارش ایسنا، این نمایش تازه‌ترین کار علی احمدی است؛ کارگردانی که بیشتر نمایش‌های کمدی روی صحنه برده و نمایش تازه او نیز یک اثر کمدی است.احمدی، آخرین بار در سال ۱۴۰۳ نمایش «پپرونی برای دیکتاتور» را در تالار اصلی مجموعه تئاترشهر روی صحنه برد که محسن کیایی در آن بازی داشت.کیایی با وجود حضور پررنگ در آثار تصویری، در تئاتر کمتر روی صحنه رفته است و در سال‌های گذشته، تنها در نمایش «پپرونی برای دیکتاتور» بازی کرده که در چند مقطع گوناگون روی صحنه رفته است.

ایران و ترکیه یک سریال درباره فلسطین می‌سازند
معاونت برون‌مرزی سازمان صداوسیما در قالب یک پروژه همکاری بین‌المللی، ساخت اولین اثر نمایشی مشترک خود با کشور ترکیه را به‌تهیه‌کنندگی محسن علی‌اکبری و کارگردانی مهرداد غفارزاده کلید می‌زند. 
به گزارش همشهری آنلاین، این مینی‌سریال که در هشت قسمت ساخته می‌شود، «شکوفه‌های زیتون» نام دارد و ازسوی اداره‌کل تولیدات نمایشی معاونت برون‌مرزی صداوسیما طراحی و وارد مرحله اجرا شده است.«شکوفه‌های زیتون» با مشارکت ۵۰ درصدی ایران و ترکیه تولید می‌شود و ترکیبی از بازیگران ایرانی و ترکیه‌ای، با هدایت مهرداد غفارزاده، نویسنده و کارگردان ایرانی آثاری چون «گیرنده»، «دریا و ماهی پرنده» و... مقابل دوربین آن خواهند رفت.
 

سال‌ها پیش چقدر با خنده‌ها و بازی‌های عموهای فیتیله‌ای خوش می‌گذراندیم، همان روزهایی که  با اشتیاق منتظر بودیم تا ببینیم این سه تا رفیق صمیمی چه شیطنت‌هایی می‌کنند و ما را با خنده‌هایشان شاد می‌کنند.
راستش هیچ‌کدام از ما هرگز آن‌ها را فراموش نکردیم و همیشه دلمان می‌خواست دوباره همان حس‌های خوب کودکان و نوجوانان  را تجربه کنیم. حالا خبر فوق‌العاده‌ای داریم که هر کسی را خوشحال می‌کند،علی فروتن، محمد مسلمی و حمید گلی، یعنی همان عموهای محبوب 
ما، بعد از ۱۴ سال دوباره کنار هم جمع شده‌اند تا ما را با فیلم سینمایی شوتینگا به دنیای شادی و تخیل ببرند. پس آماده شوید، چون قرار است دوباره با هم بخندیم و خاطرات قدیمی‌مان را تازه کنیم.‌
دوباره با هم در یک قاب
علی فروتن، محمد مسلمی و حمید گلی که سال‌هاست هر کدام در جای خودشان فعال بودند و کلی طرفدار دارند، دوباره در کنار هم قرار گرفته‌اند.
این سه هنرمند که هر کدام به تنهایی برای بچه‌ها و حتی پدر و مادرهایی که خودشان زمانی کودک بودند، عزیز هستند، حالا در فیلم شوتینگا بازی می‌کنند. این فیلم که توسط بنیاد سینمایی فارابی ساخته شده و تهیه‌کننده‌اش امیر رحیم‌زاده است، یک فرصت عالی است تا دوباره شاهد همکاری این سه نفر باشیم. مطمئن باشید تماشای دوباره آن‌ها در کنار هم، حسابی ما را به یاد روزهای خوش گذشته می‌اندازد و لبخند را روی لب‌های همه می‌نشاند.
‌یک تیم پرانرژی پشت صحنه
‌برای اینکه این فیلم دقیقاً همان حس شادی و انرژی عموهای فیتیله‌ای را داشته باشد، یک تیم درجه یک دور هم جمع شده‌اند. 
آرش معیریان کارگردانی فیلم را بر عهده دارد و محمد مسلمی هم علاوه بر بازی، نویسندگی داستان را انجام داده تا همه چیز صمیمی و جذاب باشد.
 در بخش تصویر، فرشاد خالقی فیلمبرداری کرده و حسن ایوبی تدوین فیلم را به عهده گرفته تا هر صحنه‌ای که می‌بینیم، پر از رنگ و شور باشد. نوید فرح‌مرزی در گریم و رضا سلیمانی در طراحی صحنه و دکور، محیطی را ساخته‌اند که دقیقاً شبیه رویاهای بچه‌ها باشد و نسرین پورجوادخواه هم با لباس‌های خاصش، ظاهر جذاب عموها را دوباره زنده کرده است.
‌صدای شادی و موسیقی هیجان‌انگیز
‌فقط تصویر نیست که جذاب است، بلکه صدای فیلم هم حسابی شاد است. 
حامد شیوندی در صدابرداری و حسین ابوالصدق در صداگذاری تمام تلاششان را کرده‌اند تا هر شوخی و هر دیالوگی کاملاً شفاف و جذاب به گوش
 ما برسد.
 اما بخش هیجان‌انگیز ماجرا، موسیقی فیلم است که توسط مرتضی شفیع ساخته شده است. موسیقی‌های شاد و پرانرژی، دقیقاً همان چیزی است که برای یک فیلم کودک لازم است 
تا بچه‌ها با آن به وجد بیایند. حضور مجید بابایی در مجری طرح و پیمان شیرخانی در مدیریت تولید هم باعث شده تا این پروژه با دقت و کیفیت بالایی پیش برود و در نهایت یک اثر درجه یک تحویل مخاطب بدهند.
‌دنیایی از رنگ و خیال
‌یکی از چیزهایی که در شوتینگا خیلی ما را هیجان‌زده می‌کند، جلوه‌های بصری و میدانی آن است. امیر ولی‌خانی و رضا محمودیان در بخش جلوه‌های بصری و حمید رسولیان در جلوه‌های میدانی، جوری دنیا را ساخته‌اند که انگار وارد یک دنیای جادویی شده‌ایم.
 این تیم توانسته‌اند خیال و واقعیت را با هم ترکیب کنند تا بچه‌های امروز که با دنیای دیجیتال آشنا هستند، حسابی جذب فیلم شوند. 
مهرنوش حسینی در برنامه‌ریزی و مهدی حاجی‌زاده در دستیاری اول کارگردان، مثل یک ساعت دقیق کار کردند تا تمام این شادی‌ها و اتفاقات در کنار هم قرار بگیرند و یک اثر کامل ساخته شود.
‌وقت آن است که دوباره با هم بخندیم
در نهایت، شوتینگا  یک دعوت‌نامه است برای اینکه دوباره به دنیای کودکی برگردیم. 
تماشای علی فروتن، محمد مسلمی و حمید گلی در کنار هم، به ما یادآوری می‌کند که مهربانی و شادی هیچ‌ وقت قدیمی نمی‌شود. در این فیلم فرصت این است که بچه‌های امروز با عموهای محبوب آشنا شوند و بزرگ‌ترها هم کمی از دغدغه‌های زندگی دور شوند و دوباره همان خنده‌های از ته دل را تجربه کنند.

ثبت «آیین سالروز ورود حضرت معصومه(س) به قم» در میراث ناملموس کشور
قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور از ثبت ملی آیین سالروز ورود حضرت فاطمه معصومه(س) به قم به‌عنوان میراث فرهنگی ناملموس کشور خبر داد.به گزارش خبرگزاری مهر، علی دارابی قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور از ثبت ملی آیین سالروز ورود حضرت فاطمه معصومه(س) به قم به‌عنوان میراث فرهنگی ناملموس کشور خبر داد، آیینی که در کنار نام‌گذاری این مناسبت به‌عنوان «روز قم»، جایگاه تاریخی، فرهنگی و معنوی این شهر را یادآوری می‌کند.وی با اشاره به ثبت این آیین در فهرست میراث فرهنگی ناملموس کشور اظهار کرد: سالروز ورود حضرت معصومه(س) به قم از رویدادهای مهم تاریخی و فرهنگی این شهر است و ثبت این آیین گامی در صیانت از میراث معنوی و هویت تاریخی شهر قم است.

گشایش درهای تازه‌ به‌روی رونق گردشگری زمینی ایران و عراق
 هیات تخصصی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی با حضور میدانی در گذرگاه‌های مرزی اقلیم کردستان عراق، مجموعه‌ای از رایزنی‌ها و مذاکرات تخصصی را با هدف تسهیل تردد زمینی، شفاف‌سازی رویه‌های گمرکی و توسعه همکاری‌های گردشگری و اجرایی میان ایران و عراق دنبال کرد. به گزارش ایرنا ، این سفر با تمرکز بر بررسی موانع موجود در مسیر تردد وسایل نقلیه و گردشگران، ساماندهی فرآیندهای مرزی و فراهم‌کردن زمینه مناسب برای توسعه گردشگری زمینی میان جمهوری اسلامی ایران و اقلیم کردستان عراق انجام شد و توسعه دیپلماسی مرزی و تقویت تعاملات بین‌نهادی از مهم‌ترین محورهای این مذاکرات بود.هیات کانون در جریان این سفر، نشست‌هایی تخصصی با مقامات کنسولی، گمرکی و راهداری اقلیم کردستان برگزار کرد و در دیدار با سرکنسول جمهوری اسلامی ایران در اربیل، مدیرکل گمرک اقلیم و مدیران پایانه‌های مرزی، مسائل و چالش‌های مرتبط با تردد زمینی و تشریفات ورود و خروج خودروها را مورد بررسی قرار داد.یکی از مهم‌ترین موضوعات مطرح‌شده در این مذاکرات، فراهم‌کردن بستر پذیرش و اجرای رویه بین‌المللی «کارنه دوپاساژ» بود.